پیام تسلیت زندانیان بند ۳۵۰ اوین به نسرین ستوده؛ مصیبتی طاقت فرسا در شرایط حبس ظالمانه

کلمه -۴۷ زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین در پیام تسلیتی به نسرین ستوده گفته اند: برای ما بخوبی قابل درک است که در شرایط حبس ظالمانه و شرایط سختی که بر شما تحمیل شده رنج چنین مصیبتی مضاعف و طاقت فرساست و از درگاه قادر متعال برای سرکار عالی صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت داریم.

به گزارش کلمه، صفورا فخریان، مادر نسرین ستوده، وکیل زندانی در بند زنان اوین، روز پنجشنبه در بستر بیماری درگذشت و امروز این زندانی سیاسی اجازه یافت با همراهی نیروهای امنیتی، در مراسم تشییع و تدفین مادرش شرکت کند.

نسرین ستوده از ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ در بازداشت است و در دادگاه به جرم “اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل شش سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور و به جرم تظاهر به بی حجابی به ۵۰ هزار تومان جریمه نقدی محکوم شده است.

متن کامل این تسلیت به همراه ۲۷ امضای آن که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:

انالله و انا الیه راجعون

سرکار خانم نسرین ستوده

وکیل متعهد دادگستری

درگذشت مادر گرامیتان را صمیمانه تسلیت عرض می کنیم، برای ما بخوبی قابل درک است که در شرایط حبس ظالمانه و شرایط سختی که بر شما تحمیل شده رنج چنین مصیبتی مضاعف و طاقت فرساست و از درگاه قادر متعال برای سرکار عالی صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت داریم. بی گمان تکاپوی شما در عرصه حقوقبانی انسانی پرتوی از مهر آن بزرگوار است که “نماند به گیتی بجز مردمی ”

برای آن مرحومه آرامش ابدی در جوار رحمت الهی از خداوند خواستاریم.

امضا کنندگان به ترتیب حروف الفبا:

۱-سیدمحمد ابراهیمی

۲-حسن اسدی زیدآبادی

۳-امیر اسلامی

۴-رضا انتصاری

۵-نادر بابایی

۶-مصطفی بادکوبه ای

۷-عماد بهاور

۸-امید بهروزی

۹-سیدعلیرضا بهشتی

۱۰-امین چالاکی

۱۱-سیاوش حاتم

۱۲-غلامرضا خانیان

۱۳-محمدعلی دادخواه

۱۴-مصطفی دانشجو

۱۵-محمد داوری

۱۶-امیرخسرو دلیرثانی

۱۷-علی ذاکری

۱۸-محمدصادق ربانی املشی

۱۹-علیرضا رجایی

۲۰-محمد رضایی

۲۱-فرزاد روحی

۲۲-علیرضا روشن

۲۳-حسین زرینی

۲۴-آرش سقر

۲۵-عبدالفتاح سلطانی

۲۶-پوریا شاهپری

۲۷-مسعود صادقی

۲۸-بهمن صادقی نور

۲۹-محمدفرید طاهری قزوینی

۳۰-پژمان ظفرمند

۳۱-بهادر علیزاده

۳۲-سیامک قادری

۳۳-ابوالفضل قاسمی

۳۴-ابوالفضل قدیانی

۳۵-حمید کرواسی

۳۶-افشین کرم پور

۳۷-جعفر گنجی

۳۸-فرشید لاهوتی

۳۹-حمیدرضا مرادی

۴۰-سعید مدنی

۴۱-عبدالله مومنی

۴۲-محسن میردامادی

۴۳-محمدعلی ولایتی

۴۴-محمدامین هادوی

۴۵-سیداحمد هاشمی

۴۶-فرشید یدالهی

۴۷-محمدحسن یوسف پورسیفی

همسر امیرخسرو دلیرثانی: هنوز باید نگران جان زندانیان خود دربندها و انفرادی ها باشیم

کلمه - همسر امیرخسرو دلیرثانی زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین می گوید: ستار بهشتی مدت کوتاهی به بند عمومی آورده شد و بچه هایی که با ستار بهشتی صحبت کرده بودند شهادت دادند که او شکایت داشته و آثار شکنجه بر روی بدنش بوده است. و زمانی که می خواستند او را از بند عمومی ببرند با نگرانی به بچه ها گفته بود که اگر من را از اینجا ببرند دیگر برنخواهم گشت… همسرم هم ستار بهشتی را دیده بود که در چه وضعیتی بوده اما فرصتی نشده که با او هم صحبت شود. آقای دلیرثانی و هم بندی هایش خیلی برای او نگران و ناراحت بودند.

چندی پیش جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی با انتشار بیانیه ای قتل ستار بهشتی را محکوم کرده و خواستار رسیدگی به این پرونده و وضعیت زندانیان سیاسی شدند.

شیوا فلاح یکی از اعضای خانواده بزرگ زندانیان سیاسی در خصوص این بیانیه به سایت ملی‑مذهبی می گوید: “به هر حال هر انسانی وقتی حادثه مرگ را می شنود متاثر می شود. ما خانواده ها هم به نوبه خود از این وضعیت که انسانی بی گناه بازداشت و کشته شود ناراحت هستیم و می خواهیم این مورد رسیدگی شود. حداقل خواسته ما این است که در چارچوب مسائل انسانی حقوق آنها رعایت شود و اگر فردی هم مجرم است انسانی با او رفتار کنند.”

همسر امیرخسرو دلیرثانی در پاسخ به این سوال که دلیرثانی ستار بهشتی را در بند دیده بودند عنوان می کند: ” بله، او خیلی ناراحت بود. البته آقای ستار بهشتی مدت کوتاهی به بند عمومی آورده شد و بچه هایی که با ستار بهشتی صحبت کرده بودند شهادت دادند که او شکایت داشته و آثار شکنجه بر روی بدنش بوده است. و زمانی که می خواستند او را از بند عمومی ببرند با نگرانی به بچه ها گفته بود که اگر من را از اینجا ببرند دیگر برنخواهم گشت… همسرم هم ستار بهشتی را دیده بود که در چه وضعیتی بوده اما فرصتی نشده که با او هم صحبت شود. آقای دلیرثانی و هم بندی هایش خیلی برای او نگران و ناراحت بودند.”

در بخشی از بیانیه خانواده بزرگ زندانیان سیاسی خطاب به ملت ایران آمده است: ” متأسفیم که هنوز پس از سال ها و ماه های هول انگیز پس از کودتا، ما باید نگران جان زندانیان خود در سلول ها و بندها و انفرادی ها و عمومی ها باشیم. ما خانواده های زندانیان سیاسی هربار که پیک شوم بدخبر از حوالی اوین و دیگر بازداشت گاه های به نام و گمنام به سمت و سوی ما می آید، دلمان می لرزد که این بار قرعه به نام کدام مظلومی افتاده است که باید نامش یادآور عیوب حاکمان بی خرد ما شود. هر روز خبری شوم از حوالی زندان به ما می رسد. از همه انسان های متعهد و آگاه می خواهیم که فارغ از گرایش سیاسی و لباس و مقام و جایگاهشان دست از ملاحظه کاری و مصلحت اندیشی برداشته برای «جان انسان» در کشور خود ارزش قائل شوند و بیش از این اجازه ندهند سرمایه های اجتماعی این مرز و بوم در زندان های رسمی و غیررسمی و توسط آدم های بی سواد و بی ریشه به باد روند…”

فلاح ادامه می دهد: “تنها خواسته ما این است که همه چیز در چارچوب قانون صورت گیرد. این اتفاقاتی که در زندان از جمله برای زندانی ستار بهشتی افتاد ما را بیش از بیش نگران می کند و قطعا اتفاقی که برای او رخ داد در چارچوب قانون نبوده است. اگر تمام کارها با اجرای صحیح و کامل قانون انجام شود مطمئن هستیم خیلی از نابسامانی ها برطرف می شود.”

دلیر ثانی فعال ملی‑ مذهبی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین همچنان از حق ملاقات حضوری و مرخصی محروم است. همسر وی که در پیگیری های خود با پاسخهای منفی و مبهم مواجه شده ، بیان می کند: “در آخرین پیگیری که برای مرخصی ایشان مراجعه کردم گفتند او باید رفتارش را تغییر دهد (اشاره به امضاء بیانیه ها داشتند) تا مرخصی بعنوان یک امتیاز به او تعلق بگیرد. از ملاقات حضوری هم محروم هستیم و در یکسال و نیم گذشته برای ملاقات حضوری هم با درخواست ما مخالفت کرده اند.”

در حالیکه وضعیت جسمانی زندانیان سیاسی بدلیل شرایط نامناسب زندانها و عدم توجه به امور درمانی زندانیان رو به وخامت گذاشته است اما مسئولین همچنان از توجه به سلامت و امنیت جان زندانیان سیاسی خودداری می کنند.

همسر این فعال ملی‑مذهبی می افزاید: “متاسفانه بخاطر شرایط زندانها و نبود امکانات مناسب زندانیان دچار مشکلات جسمانی می شوند بویژه برای عزیزان دربندی که از سن بالا هم برخوردار هستند. آقای دلیرثانی هم روز بروز ضعیف تر می شوند و این از رنگ و رویشان کاملا مشخص است. روز به روز بر نگرانی های خانواده زندانیان سیاسی در خصوص شرایط جسمانی عزیزان شان افزوده می شود. اگرچه خانواده ها همچنان معترض به زندانی بودن آنها هستند و حکم های سنگین را ناعادلانه می دانند اما در این شرایط خواسته شان رسیدگی به وضعیت نامناسب زندانیان خود است تا به بیماری های مختلف دچار نشوند و حقوق انسانی زندانیان رعایت شود.”

امیر خسرو دلیر ثانی از فعالان ملی-مذهبی، عضو جنبش مسلمانان مبارز و نماینده جنبش در «کمیته پیگیری بازداشتهای خودسرانه» و کانون مدافعان حقوق بشر است که به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرایم علیه امنیت کشور» به چهار سال حبس تعزیری محکوم شده است.

شایعه نگران کننده در مورد نرگس محمدی بعد از گذشت 11 روز از انتقال به بیمارستان ضرب و شتم شدید در جریان درگیری زندانیان قبل از انتقال به بیمارستان/عدم اجازه تماس تلفنی و ملاقات

ملی مذهبی نوشت :http://melimazhabi.com/?p=16956

در مورد وضعیت جسمی نرگس محمدی نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر اخبار نگران کننده ای منتشر شده است.

به گزارش سایت ملی-مذهبی تا کنون به رغم درخواست خانواده نرگس محمدی به هیچ یک از اعضای این خانواده اجازه ملاقات داده نشده است. این در حالی است که نرگس محمدی در طول ۱۱ روزی که به بیمارستان منتقل شده است هیچ تماس تلفنی نیز با خانواده خود نداشته است. با توجه به اعمال این محدودیت، خبری تایید نشده در مورد ضرب و شتم شدید نرگس محمدی در زندان زنجان  در جریان درگیری میان زندانیان قبل از انتقال وی به بیمارستان ولیعصر منتشر شده است. ظاهرا خانم محمدی در جریان این درگیری آسیب دیده است.

بنا بر این شایعه در دعوایی که در زندان زنجان زندان میان هم بندیان وی  صورت گرفته است نرگس محمدی به صورت شدیدی ضرب و شتم شده و به دلیل وخامت اوضاع جسمی مسئولان زندان مجبور می شوند وی را به بیمارستان ولیعصر زنجان منتقل کنند. محمدی ابتدا به بخش مغز و اعصاب این بیمارستان منتقل می شود و  این موضوع خود نشان می دهد احتمال وارد شدن ضربه  به وی بالاست. بعد از مدتی نرگس محمدی به بیمارستان شهید بهشتی منتقل می شود و در بخش اعصاب و روان بستری شده است.

دو نکته احتمال درست بودن این شایعه را متاسفانه تقویت می کنند:

نکته نخست اینکه به رغم مراجعه روزانه خانواده محمدی به بیمارستان اجازه ملاقات با ایشان را نمی دهند. مسئولان بیمارستان برای این عدم ملاقات هیچ دلیل قانع کننده ای ارائه نکرده اند.

نکته دوم اینکه از حضور پزشکان معالج نرگس محمدی در بیمارستان ممانعت به عمل آمده است. این در حالی است که خانم محمدی به دلیل حاد بودن بیماری اش در وضعیت ویژه ای قرار دارد و فرآیند معالجه ایشان طولانی و تخصصی است. لذا حضور پزشکان متخصص که سیر بیماری وی را تعقیب کرده اند ضروری به نظر می رسد اما اجازه بررسی وضعیت خانم محمدی به این پزشکان داده نشده است.

خاطرنشان می شود نرگس محمدی مبتلا به بیماری مرموزی است که میراث نخستین زندان وی در سال ۱۳۸۹ است. وی  به فلج عضلانی مبتلا می شود، ناگاه به زمین یا در و دیوار می خورد و این موضوع برای سلامتی ایشان بسیار خطرناک است.

نرگس محمدی مدتی پیش در نامه ای نسبت به اینکه به سرنوشت زهرا کاظمی یا هدی صابر مبتلا شود هشدار داده و تاکید کرده بود مسئولیت مرگ وی بر عهده مسئولان است. وی در نامه خود تصریح کرده بود می خواهند پروژه مرگ تدریجی اش را عملی کنند.

همچنین قابل یادآوری است که نرگس محمدی به صورت غیر قانونی به زندان زنجان منتقل شده بود و در بندی نگهداری می شد که زندانیان زن محکوم به فساد، فحشا و اعتیاد حضور داشتند  و متاسفانه در این بند روزانه زد وخوردهای شدیدی صورت می گیرد . در چند مورد نگهبانان مجبور شده بودند برای حفظ سلامتی وی این زندانی سیاسی را از بند خارج کنند تا دعوا پایان یابد. این زندانیان نیز خود قربانی بحران های اجتماعی هستند که کشور را فرا گرفته اند.

انتظار می رود مسئولان امنیتی پرونده نرگس محمدی برای رفع نگرانی خانواده اجازه تماس تلفنی وی یا ملاقات حضوری اش رابدهند. عدم تماس تلفنی در طول ۱۱ روز گذشته نگرانی ها در این مورد را افزایش داده است. این در حالی است که حتی در صورت عدم اجازه ملاقات، تماس تلفنی حق طبیعی ایشان می باشد.