گزارشگران حقوق بشر-
22خردادماه سومین سالگرد شروع اعتراضاتی است که منجر به کشته و زندانی شدن شدن صدها نفر در ایران شد. هزاران نفر در پی این اعتراضات و آزار و اذیت های پلیسی ناچار به مهاجرت شدند و صدها نفر همچنان در زندان به سر میبرند.
واکنشهای گسترده بینالمللی و مقاومت مردم در خیابان، از جمله مواردی است که در این گزارش به چشم میخورد. بدیهی است برای کسانی که این وقایع را از نزدیک ندیده یا در زندان بودهاند، خواندن این گزارش، خالی از لطف نیست.
***
در پی اعلام نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و اعلام رسمي پيروزي محمود احمدينژاد در انتخابات و ايجاد شائبه تقلب كه از قبل نيز احتمال آن از سوي كانديداهاي رقيب و اصلاحطلب داده ميشد ، هزاران نفر از معترضان به آراء در خیابانهای تهران با دادن شعار خواستار بازپسگیری آراء خود شدند . ناآراميهايي كه از سوي اكثر ناظران و خبرگزاريها جدیترین اعتراضات در یک دهه گذشته در ایران خوانده شد .
مناقشهاي كه آغاز آن با قطع سرويس پيامك و اختلال در شبكه مخابراتي در سراسر كشور در روز انتخابات(22 خرداد) شروع و در ساعات پايانی روز با حمله به ستاد قيطريه ميرحسين موسوی تشدید و سپس با حمله به كوي دانشگاه در شامگاه 24 خرداد و دستگيري هزاران نفر از معترضان ادامه پيدا كرد. 3 روز پس از انتخابات در 25 خرداد 1388 ميرحسين موسوي و شیخ مهدی کروبی از طرفداران خود خواستند در اعتراض به نتايج انتخابات راهپيمايي سكوت برگزار كنند. اين راهپيمايي كه به گفته بسياري از کارشناسان بين یک و نیم تا سه ميليون نفر در آن شركت داشتند با دخالت نيروهاي انتظامي و بسيج به خشونت منتهي شد. بنابر گزارشها، 7 نفر در این روز، در حوالی مسجد لولاگر در خیابان آزادی، با شلیک مستقیم نیروهای مسلح کشته شدند. اعتراضات و ناآراميها و بازداشتهاي گسترده معترضان و مخالفان دولت در طي روزهاي بعد نيز ادامه داشت که این امر واكنشهاي متعددي را در داخل و خارج از ايران در برداشت.
در روز 24 خرداد 1388، بان کیمون دبیرکل سازمان ملل متحد در واکنش به وقایع ایران با بیان این مطلب که" باید خواست واقعی ملت ایران محترم شناخته شود" گفت:" منتظر است ببیند به شکایات انتخاباتی چگونه رسیدگی میشود." وی خود را متعهد به پیگیری این اوضاع از نزدیک دانست.
با شدت گرفتن اعتراضات طي روزهاي 24 و 25 خرداد شمار زيادي از فعالين سياسي، خبرنگاران و فعالين مدني بازداشت و زنداني شدند و حکومت تلاش کرد با هرگونه اطلاعرساني از سوي خبرنگاران داخلي و خارجي به شدت مقابله کند . در تهران مأموران امنيتي به دفتر شبکه اول تلویزیون آلمان حمله كرده و یکی از اعضای این دفتر را با خود بردند. آنها همچنین دفتر العربیه را تعطیل کردند. خبرنگار هلندی وگزارشگر و فیلمبردار شبکه تلویزیونی بیبیسی نیز دستگیر شدند و دولت، كليه خبرنگاران خارجی را از تهیه گزارشهای خبری از سطح شهرهای ایران منع کرد.
روز25 خرداد 1388 وزیران خارجه بیست و هفت کشور عضو اتحادیه اروپا، نتایج اعلام شده توسط ستاد انتخابات ایران و سرکوب مردم ایران را محکوم نموده و كشورهاي فرانسه،آلمان و آمريكا نيز ضمن محكوم كردن خشونتها در ايران سركوب معترضان را غير قابل قبول و نتيجه انتخابات را ترديدآميز دانستند.
سازمان گزارشگران بدون مرز نيز نتایج انتخابات ایران را مردود دانست و از اتحادیه اروپا خواست نتایج انتخابات ایران را مردود بداند .
باراک اوباما، رييس جمهوری آمريکا نيز در روز 25 خرداد در نخستين واکنش خود به خشونتها پس از اعلام نتایج انتخابات در ايران، سکوت در برابر وقايع ايران را خطا دانسته و گفت که از تصاویر تلويزيونی خشونتها در ايران عميقا نگران شده است.
همچنين دولتهاي فرانسه و آلمان نيز سفراي ايران را احضار و خواستار دریافت توضیحاتی در مورد نحوه شمارش آراء در انتخابات ریاست جمهوری ایران و برخورد نیروهای انتظامی با معترضان شدند.
با گذشت یک هفته از اعلام نتایج رسمی انتخابات و تا روز 28 خرداد، تنها رؤسای 6کشور تاجیکستان، ارمنستان، روسیه، سریلانکا، چین و عمان، تبریکهایی مکتوب به دولت ایران فرستادند و رؤسای افغانستان، پاکستان، قطر، ونزوئلا، اکوادور، جمهوری آذربایجان، و نخستوزیر ترکیه نیز طی تماس تلفنی به محمود احمدینژاد تبریک گفتند.
نماز جمعه
در روز جمعه 29 خرداد 1388 خطبههاي نماز جمعه تهران به امامت آيتالله خامنهاي در دانشگاه تهران برگزار شد .
آیتالله خامنهای در خطبه دوم نماز به مسائل مربوط به انتخابات و اعتراض کاندیداها پرداخت و نسبت به اعتراضات خياباني هشدار داده و گفت که مسئولیت «خونها و خشونتها و هرج و مرجها» بر عهده کسانی است که از تظاهراتها پشتیبانی میکنند. او در سخنان خود از انتخابات و سلامت آن دفاع کرد و نامزدهای معترض را دعوت به پیگیری خواستههای خود از طریق مجاری قانونی کرد. خامنهای گفت که "ترک منازعات و اختلافات بایستی در صحنه انتخابات رقم خورد و نه اینکه پس از شکست در آن، هواداران خود را به خیابانها بریزیم." وی از سلب امنیت و اغتشاش در فعالیتهای روزمره مردم توسط هواداران کاندیدای معترض انتقاد کرد. رهبر ایران پس از انتقاد از افراطیگریهای انجام شده در جریان مناظرات، به تخریبهای نامنصفانه بعضی کاندیداها در حق دولت نهم و نیز اعلام اسامی افراد به بهانه فساد بدون اثبات جرم اشاره کرد و با ذکر اسم از سوابق هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری دفاع کرد. وی در مورد احمدینژاد گفت:«میان آقای هاشمی و رئیس جمهور نیز از سال ۸۴ اختلاف نظرهای متعددی درباره مسائل خارجی، نحوه اجرای عدالت اجتماعی و برخی مسائل فرهنگی وجود دارد که البته نظر رئیسجمهور به نظر بنده نزدیکتر است». وی همچنین گفت: "برخیها بدانند که با حرکات خیابانی نمیتوان اهرم فشار بر ضد نظام بوجود آورد و مسئولان را وادار کرد تحت عنوان مصلحت زیر بار خواستههای آنها بروند." آیتالله خامنهای در پایان سخنان خود در حالی که میگریست گفت که خود حاضر به فداکاری در راه اسلام و انقلاب است.
بيان اين اظهارات از سوي آيتالله خامنهاي به اين معنا بود كه مجوز لازم به نيروهاي نظامي و امنيتي داده شده تا با خشونت و شدت بيشتري به سركوب معترضان بپردازند.
سازمان عفو بین الملل اظهارات آیتالله خامنهای در نماز جمعه ۲۹ خرداد را چراغ سبزی برای سرکوب خشونتآمیز معترضان از سوی مقامات دولت ایران دانست. گوردون براون، نخست وزیر بریتانیا، طی اظهار نظر شدیدی درباره ناآرامیهای بعد از انتخابات در ایران، خشونت و کنترل مطبوعات را در این کشور محکوم کرد. همچنین نیکولا سارکوزی، رئیس جمهوری فرانسه گفت که امیدوار است که رهبران فعلی ایران باعث بروز خسارات جبرانناپذیری نشوند. آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان اعلام داشت که ایران باید ادعاهای مبنی بر بروز تقلب در انتخابات ریاست جمهوری را بررسی کند. مجالس نمایندگان و سنای کنگره آمریکا نیز با صدور قطعنامه مشابهای دولت ایران را به دلیل اعمال خشونت علیه مردم معترض به نتیجه انتخابات این کشور، محکوم کردند.
شبکههای اجتماعی
واكنش به رويدادهاي ايران، از چشم مديران شبكههاي اجتماعي اينترنتي از قبيل توئيتر و فيسبوك پنهان نمانده و آنها نيز اقدام به فراهم نمودن تمهيداتي براي كاربران ايراني خود کردند. فيسبوك از روز 29 خرداد به کاربران فارسیزبان اين امكان را داد که اطلاعات ثابت صفحهشان را به زبان فارسی ببینند، گوگل نيز اعلام کرد زبان فارسی را به جمع زبانهای «ابزار ترجمهی گوگل» اضافه کرده است. توییتر، شرکت ارائه خدمات پیامک، نيز تعمیرات خود را به درخواست وزارت امور خارجه آمریکا به تعویق انداخت، تا به این وسیله، تظاهرکنندگان ایرانی، از کانال توییتر بتوانند به تبادل اخبار و اطلاعات آزاد بپردازند. همچنین معروفترین وبگاه اشتراک فایل جهان به نام پایرت بی (The Pirate Bay) که محل جستجو و رد و بدلکردن فایلهای تورنت است، با حمایت از اعتراضات مردم ایران، سبزپوش شد.
***
با ادامه ناآراميها در 30 خرداد، دهها استاد ایرانی دانشگاههای سراسر جهان در نامهای به بان کیمون، دبیرکل سازمان ملل متحد، ضمن محکومکردن حمله نیروهای بسیجی و امنیتی به تظاهرات مسالمتآمیز معترضان به نتایج اعلامشده انتخابات دهمین دوره ریاستجمهوری ایران، خواستار اعزام فرستاده ویژه حقوق بشر به ایران شدند. در دوم تیرماه، فرانسه براي بار دوم و كشورهاي سوئد ،دانمارك ، نروژ ، مجارستان ، روماني و چك سفراي ايران کشورهایشان را احضار و نگرانی خود در مورد خشونتهای پس از انتخابات در ایران را ابراز داشتند. همچنین پارلمان اسپانیا نیز با تصویب قطعنامهای صریحالحن از مقامات ایران خواست تا سرکوب مردم این کشور را متوقف سازد. در این قطعنامه نمایندگان مجلس اسپانیا خواستار آزادی همه دستگیرشدگان پس از انتخابات شدند. کاخ سفید نيز در اعتراض به سرکوب خشونتآمیز معترضان به نتایج انتخابات ریاستجمهوری در ایران دعوت از دیپلماتهای ایرانی برای شرکت در مراسم جشن روز استقلال آمریکا را پس گرفت.
دیدبان حقوق بشر نيز که یک نهاد مدافع حقوق بشر است، نیروی بسیج سپاه پاسداران را متهم کرد که به «حملات شبانه بیرحمانه به خانههای غیرنظامیان و تخریب اموال و کتک زدن آنان» دست میزنند. دیدبان حقوق بشر اذعان داشت این حملات تلاشی است برای پایاندادن به فریادهای «الله اکبر» که معترضین به نتیجه انتخابات، شبها بر فراز پشتبامها سر میدهند.
در این میان سازمان کنفرانس اسلامی ضمن استقبال از نتایج انتخابات ایران، مداخله خارجی در امور ایران را محکوم کرد.
در ادامه افزایش تنش در روابط ایران و بریتانیا؛ نه تن از کارکنان ایرانی سفارت بریتانیا در تهران به اتهام «دستداشتن در شورشهای پس از انتخابات» دهمین دوره ریاستجمهوری ایران، بازداشت شدند. اين اقدام واكنش شديد اتحاديه اروپا را در پي داشت.
در جریان درگیریهای ناشی از تظاهرات خیابانی نیز سفارت ایتالیا در تهران اعلام کرد که مجروحان درگیریها را میپذیرد. پیش از این درخواستهایی از سفارتخانهها برای پذیرش مصدومان صورت گرفته بود. این در حالی است که نیروهای امنیتی تعدادی از مجروحان را در بیمارستانها بازداشت کرده بودند. سوئد نیز اعلام کرد که در حال بررسی باز کردن دربهای سفارتخانه خود بر روی مجروحان است.
در اينحال، در نهم تیرماه، سازمان عفو بینالملل، در اطلاعیهای مطبوعاتی هشدار داد که رهبران بازداشتی اپوزیسیون در ایران، در خطر شکنجه قرار دارند و مقامات نظام جمهوری اسلامی قصد دارند آنان را به اعترافات تلویزیونی وادارند.
با ادامه بازداشت کارکنان ایرانی سفارت بریتانیا رور 12 تیر ریاست اتحادیه اروپا اعلام کرد "در صورتی که نظام جمهوری اسلامی ایران، تمامی کارکنان سفارت بریتانیا در تهران را آزاد نکند، این اتحادیه «آماده اقدام» است وکشورهای اروپایی هماینک در حال بررسی پیشنهاد بریتانیا برای فراخواندن تمامی سفرای ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا از تهران؛ به نشانه اعتراض علیه آزار و اذیت کارکنان سفارت بریتانیا هستند."
اتحادیه رادیو و تلویزیونهای اروپا نیز در اعتراض به برخوردی که حکومت ایران با خبرنگاران خارجی انجام داد (دستگیری چند تن، اخراج برخی دیگر و ممنوع کردن پوشش دادن اعتراضات )صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را از نشست خود در دانمارک حذف کرد.
برندگان جایزه صلح نوبل: "سازمان ملل به ایران نماینده بفرستد"
۱۰ تن از برندگان جايزه صلح نوبل در 17 تیرماه در نامهای خطاب به بان کیمون دبير کل سازمان ملل متحد، از وی خواستند تا نماينده ويژهای را برای تحقيق درباره وضعيت فعلی نقض حقوق بشر در ايران منصوب و در کمترين فرصت به این کشور اعزام کند. بتی ویلیامز (Betty Williams)، میريد مگوایر (Mairead Maguire)، وانگاری ماآتای (Wangari Maathai)، ريگوبرتا منچو توم (Rigoberta Menchú Tum)، جدی ويليامز، کيم دای جونگ (Kim Dae-jung)، لرد ديويد تريمبل (David Trimble)، آدولفو پرز اسکويول، اسقف دزموند توتو (Desmond Tutu)، و پروفسور الی ویزل (Elie Wiesel) از امضاکنندگان این نامه بودند.
همچنین آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان، از رهبران گروه هشت که قرار بود نشستشان 18 تیر در ایتالیا برگزار شود خواست تا "پیام واحد نیرومندی در حمایت از حقوق انسانی مردم ایران، به نظام جمهوری اسلامی بفرستند." سران گروه هشت نیز در شهر لاکویلا ایتالیا، با انتشار بیانیهای «نگرانی جدی» خود را از خشونتهای دولتی علیه مردم ایران در روزهای پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در این کشور اعلام کردند. این بیانیه «دخالت دولت ایران در فعالیت رسانهها» و «بازداشت غیرموجه» روزنامهنگاران و اتباع خارجی را غیرقابل قبول دانست. دولت سوئد، رییس ادواری اتحادیه اروپا نیز در نامهای به ۲۷ کشور عضو خود اعلام کرد که «دیپلماتها و وابستگان دولت ایران، تا اطلاع بعدی روادید تازهای از کشورهای عضو اتحادیه اروپا، دریافت نخواهند کرد و روادیدهای کهنه آنان نیز دیگر تمدید نمیشود».
با تداوم خشونتها و ناآرامیها در ایران در سراسر سال 88 و کشته و زخمی شدن جمع زیادی از مردم، نهادهای حقوق بشری زیادی در سراسر دنیا ضمن اعتراض به سرکوب مردم خواستار توقف هر چه سریعتر این خشونتها شدند.
42 سازمان مدافع حقوق بشر در کشورهای عربی (فلسطین، لبنان، عراق، سوریه، تونس، بحرین، یمن، مصر، مراکش و اردن) طی بیانیهای انزجار شدید خود را از آنچه «همه اشکال سبعانه سرکوب مقامات ایرانی علیه جمعیت وسیعی از مردم ایران در اعتراضات مسالمتآمیز به روند انتخابات»، نامیدند، نشان داده و همبستگی خود را با معترضان ایرانی اعلام کردند. این بیانیه اعتراضات اخیر را «بزرگترین چالش حکومت ایران در طی سی سال» دانست و نسبت به احتمال اعمال «مجازات خشن و ناعادلانه علیه دگراندیشان» ابراز نگرانی کرده بود. فدراسیون بینالمللی جوامع حقوق بشر نیز در نامهای سرگشاده از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل خواست تا خود، برای تحقیق درباره «جنایات ارتکابی» در جریان حوادث پس از انتخابات عازم ایران شود. در این نامه از خانم ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، خواسته شده بود که «درباره رقم واقعی کشتهشدگان، اعمال شکنجه و بدرفتاری در مورد بازداشتشدگان و تعداد و شرایط بازداشت صدها تن» و همچنین «زندانیان و خانوادههای آنان که تحت فشار هستند و چگونگی برگزاری محاکمههای نمایشی طی هفتههای اخیر» تحقیقات همهجانبه انجام دهد.
دیدهبان حقوق بشر در نامهای از آیتالله صادق اردشیر لاریجانی، رئیس جدید قوه قضائیه خواست تا هر چه سریعتر تحقیقات بیطرفانهای را برای مشخص کردن نقش مقامهای بلندپایه جمهوری اسلامی ایران در حملات به تجمعهای مسالمتآمیز معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری و شکنجه زندانیان آغاز کند. این نهاد مدافع حقوق بشر همچنین از قوه قضائیه ایران خواست تا در مورد نقش حسین طائب، فرمانده نیروهای مقاومت بسیج، اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی، غلامحسین رمضانی، رئیس حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران و سعید مرتضوی، دادستان تهران در سرکوب معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری تحقیق کند.
در تاریخ 2 شهریور 1388 محمود احمدی نژاد، در سفری به نیویورک در مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد، طرفداران حقوق بشر و مخالفان او در نیویورک، برای چرخش توجه دولتها از برنامه اتمی ایران به وضع حقوق بشر در این کشور، تلاش گستردهای را آغاز کردند.
دبیرکل سازمان ملل متحد نیز نسبت به نحوه برخورد دولت ایران با اعتراضات پس از انتخابات ابراز نگرانی کرد. گزارش دبیرکل سازمان ملل تأکید میکرد که «آمار دقیقی در مورد شمار تلفات این گردهماییهای اعتراضی در دست نیست اما گزارشهای متعدد رسانهای از کشته شدن دست کم دویست نفر و زخمی شدن شمار بسیار بیشتری از تظاهرکنندگان انتشار یافتهاست.»آقای بان یادآور شد که ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، در رأس جمع کثیری از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل نگرانی شدید خود را نسبت به خشونت بیش از اندازه مأموران دولتی علیه تظاهرکنندگان، بازداشتهای خودسرانه و کشتار آنان، به خصوص به دست اعضای شبه نظامیان بسیج ابراز داشتهاست. (بیبیسی فارسی)
مجله تایم پس از آنکه "معترضان ایران" را به عنوان چهره سال خود انتخاب کرد؛ در توضیح این انتخاب خود نوشت: چندین هفته در تابستان، بسیاری از ایرانیان در اعتراض به تقلب احتمالی به خیابانها رفتند که در تمام جهان بازتاب داده شد. شجاعت و عزم آنها در مقابل سختگیری بیرحمانه دولت (ایران) عمق اشتیاق آنها را برای رسیدن به آنچه باور دارند، نشان داد. مرگ" ندا آقا سلطان" یکی از زنان معترض، به نماد غم انگیز این جنبش تبدیل شد و نشان از آن داشت که رژیم تحت حکومت"آیتالله خامنهای، رهبر ایران و محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری" تا چه اندازه برای بر سر قدرت ماندن در تلاشاند.
وقایع نگاری پس از عاشورا:
ناآرامیهای عاشورا در ایران
در عاشورایی متفاوت خیابانهای مرکزی شهر تهران بویژه خیابان طولانی انقلاب اسلامی صحنه درگیری نیروهای امنیتی و مردم معترض به حکومت شد. درگیریهای مشابهی در بسیاری از شهرهای دیگر ایران بویژه تبریز، شیراز و اصفهان درگرفت. دهها نفر کشته و مجروح و صدها نفر دستگیر شدند.
خبرگزاری فرانسه به نقل از شاهدان عینی در مرکز تهران نوشت که برخی از نفرات نیروی انتظامی برغم فشار و دستور فرماندهانشان از آتش گشودن به روی تظاهرکنندگان خودداری میکردند و یا در نتیجه افزایش فشارها صرفاً به تیراندازی هوایی مبادرت میورزیدند.
کاخ سفید، وزارت امور خارجه فرانسه و وزارت امور خارجه ایتالیا در بیانیههای جداگانه خشونت مأموران امنیتی ایران در برابر معترضان عادی را محکوم کردند.
در تاریخ 28 دسامبر؛ خبرگزاری فرانسه بهنقل از تلویزیون دولتی ایران اعلام کرد که بیش از ۱۵ نفر در تظاهرات روز عاشورا در تهران کشته شدند.
شبکه برونمرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(پرس تی وی) به نقل از یک مقام آگاه در شورای عالی امنیت ملی ایران، تعداد کشتهشدگان را ۸ نفر اعلام کرد.
در تاریخ 30 دسامبر سازمان ملل با صدور بیانیهای "خشونت بکار رفته در سرکوب معترضین در ایران را «تکاندهنده» دانست"
ناوی پلای، کمیسر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر شدت خشونت بکار رفته در سرکوب معترضین در ایران، افزایش شمار کشتهشدگان، مجروحان و بازداشتشدگان را «تکاندهنده» خواند. (رادیو فردا)
ابراز نگرانی از احتمال اعدام معترضان
کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران با صدور بیانیهای تهدید بازداشتشدگان اعتراضات به اعدام را محکوم کرد. در این بیانیه آمده بود: «روحانیون طرفدار دولت در یک پیام آشکارا هماهنگ شده، اعدام معترضین بازداشت شده را خواستار شدند، آنها همچنین با ایجاد فشار شدید سیاسی بر قوه قضائیه به ظاهر مستقل جمهوری اسلامی، از این نهاد خواستند که همانند مقامات قضایی پس از انقلاب عمل کنند و به این ترتیب تلاش کردند که مردم را از ادامه تظاهرات برای حقوق خود بترسانند.» سخنگوی کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران با ابراز نگرانی از اعمال «فشار سیاسی غیرمتعارف بر مقامات قضایی» و «تبلیغات دولتی برای اعدام معترضان» گفته بود: «این کاملاً آشکار است که مسئولین در ایران نتوانستهاند بفهمند که خشونت به اعتراضات پایان نخواهد داد و فقط اعتراضات را شدت میدهد.» (رادیو زمانه)
سازمان گزارشگران بدون مرز نیز با انتشار بیانیهای نسبت به احتمال مجازات معترضان و بازداشتشدگان حوادث اخیر در ایران هشدار داد. در این بیانیه که روز چهارشنبه ۱۶ دیماه (۶ ژانویه) منتشر شد، درباره «خطر جدی اعدام شاهدان سرکوب» ابراز نگرانی شده و از نهادهای بینالمللی خواسته شد که «با اقدام فوری، از فاجعهای دیگر و اعدام زندانیانی سیاسی که در زندانها تحت فشار قرار دارند»، جلوگیری کنند( بی بی سی فارسی)
کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران در بیانیهای با اشاره به آخرین دادگاه بازداشتشدگان عاشورا اعلام کرد که ۱۶ نفر «به گونهای انتخاب شدهاند که هر یک نماینده یکی از گروههای مخالف باشند» تا به این ترتیب بتوان همه مخالفان را محارب خواند. در این دادگاه علاوه بر پنج مورد اتهام محاربه و افساد فیالارض، در سایر موارد اجتماع و تبانی علیه امنیت، تبلیغ علیه نظام و قصد بر هم زدن امنیت کشور از طریق تحریک افراد به شورش و آشوب، از جمله اتهامهای افراد اعلام شد. (رادیو فردا)
نخستین جلسه بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران
در نخستین روز نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد وضعیت حقوق بشر در ایران بررسی شد.در این نشست محدودیتهای اعمال شده در ایران، بازداشتهای بهاییها، اجرای حکم اعدام و از جمله اعدام افراد زیر ۱۸ سال، مساله سنگسار در قوانین جزایی ایران و وضعیت بازداشت شدههای پس از انتخابات از انتقادهای مطرح شده به وضعیت حقوق بشر در ایران بود.(.بیبیسی فارسی)
ایران در خواست تحقیق سازمان ملل درباره شکنجه را رد کرد
در 17 فوریه ایران درخواست کشورهای آمریکا ،بریتانیا،استرالیا و فرانسه مبنی بر اجازه این کشور به کارشناسان سازمان ملل ، شامل وکلا وقضات مستقل ، برای بررسی شکنجه و خشونتهای پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ را رد کرد.(خبرگزاری فرانسه، رادیو فردا)
همچنین موسسه روزنامهنگاری رینولدز، جوایز اول تا سوم خود را در رشته «اعتراضات مدنی» به عکس های خبری عکاسان ایرانی که از حوادث مربوط به راهپیمایی معترضان به نتایج انتخابات در ایران و حوادث آن تهیه شده بود اختصاص داد(.بیبیسی فارسی)
گزارش سالانه عفو بین الملل در خصوص وضعیت حقوق بشر وضعیت ایران
در تاریخ 6 خردادماه عفو بین الملل با انتشار گزارش سالانه خود، به موارد نقض حقوق بشر در ایران پرداخت. این گزارش که بیشتر به حوادث پس از انتخابات اختصاص یافته بود؛ با تشریح نحوه برخورد ماموران امنیتی با تظاهرکنندگان، از قتل غیرقانونی معترضان سخن گفته و نوشته بود که مأموران بسیجی با حمله به تظاهرکنندگان، راندن موتور سیکلت به داخل صف آنان و اقدامات دیگر در صدد رساندن آسیب جدی به معترضان بودند و در حالیکه مقامات دولتی از کشته شدن ۴۳ نفر در جریان تظاهرات خبر دادند، منابع دیگر گفتند که احتمال میرود آمار اصلی از یکصد نفر هم بیشتر باشد در حالیکه صدها تن دیگر هم زخمی شدند. بازداشتهای غیرقانون ،شرایط نامناسب نگهداری بازداشتشدگان، قتل و تجاوز جنسی در بازداشتگاهها، ارعاب، تهدید، محاکمات نمایشی و دستجمعی به اتهاماتی مبهم و نامشخص مانند تلاش برای به راه انداختن انقلاب مخملی یا اقدام علیه امنیت ملی از دیگر مواردی است که در گزارش سازمان عفو بینالملل به آنها اشاره شده بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
توجه:فقط اعضای این وبلاگ میتوانند نظر خود را ارسال کنند.